Dag 3 vakantiekilo's

Zaterdag 20 juli 2019 - dag 3

Vakantiekilo's...Dat zijn voor mij altijd kilo's geweest die er in de vakantie vanaf gingen in plaats van erbij. Een mooie meevaller: op vakantie gaan en nog die paar kilo's kwijtraken ook. Ik vrees dat ik er deze vakantie iets minder goed vanaf kom, want dat Vietnamese eten is leeeeeekker! Tenminste, als dat wat we gisteren en vandaag gegeten hebben een goede representatie is van wat we nog gaan krijgen, dan ga ik het zwaar krijgen.

We vandaag moesten vroeg op want om 7.00 uur werden we opgehaald voor een tour naar de Cu Chi tunnels. Leve Tripadvisor, want zo had ik een mooie tour (Les Rives) gevonden. Lekker vroeg én niet in de file met al die andere bussen toeristen (dit is het laagseizoen met 2000 bezoekers per dag), maar met een boot. Hoewel we nog ontbeten hadden, kregen we ook aan boord een klein ontbijt. Een gezellig groepje van 9 volwassenen en 6 kinderen. Ook onderweg kregen we uitleg over wat er aan de oevers te zien was. 

Het terrein van de tunnels was mooi opgezet en er werd overal uitleg gegeven. Uiteraard ook nog zelf door een tunnel gekropen die tourist-proof was. Een stuk hoger en breder dan de originele tunnels, dat dan weer wel. Een netwerk van 200-300 km tunnels inclusief grotere ruimtes om te slapen, koken, medische verzorging etc. Dat koken was ook nog wel een dingetje, want waar rook was, zaten de Noord-Vietnamezen, rebellen of Vietcong. Ze hadden beperkte middelen maar waren ontzettend slim! Zelfs sandalen werden aan de onderkant bewerkt, zodat de Amerikanen en het ZV-leger niet kon zien welke kant de afdrukken opgelopen waren (of waar ze vandaan kwamen). Hun zicht in de tunnels was slecht (ze hadden alleen olielampjes), maar hun gehoor én reuk was daardoor des te beter ontwikkeld. Daarnaast hadden ze allerlei andere trucs om de vijand af te weren. Want je grote kwetsbaarheid onder de grond moet je natuurlijk op alle mogelijke manieren zo klein mogelijk maken.

Kortom, een indrukwekkend gebeuren. De documentaire Vietnamwar op Netflix hadden we thuis al gezien, waardoor informatie nog beter op zijn plek viel. Onze jonge gids voelde zich vrij genoeg om zijn eigen ideeën te delen, wat volgens mij best bijzonder is voor een socialistisch land. Ook hij had stukjes van de docu gezien, hoewel het eigenlijk niet toegestaan is.

De lunch was ook weer zeer goed. Ook weer zo leuk aan het reizen is het ontmoeten van mensen. Dit keer zaten we aan tafel met een gezin uit Nieuw Zeeland en een Amerikaan. Erg gezellig!

Terug in HCMC zijn we naar het herenigingspaleis geweest, dat gisteren al gesloten was. Toch wel bijzonder dat ze alles in stand hebben gehouden, omdat het een stukje van de geschiedenis van Zuid-Vietnam en zijn president(en) toont. Het paleis, in de jaren '60 is gebouwd en heeft een echte retro-look, zowel van binnen als van buiten. Het oorspronkelijke Franse paleis was te zwaar beschadigd  dat er nieuwbouw moest komen.

Een gigantische bunker ook onder de grond. Interessant om gezien te hebben.

Na het paleis zijn we naar de Ben Tanh markt geweest, een overdekte markt zoals je die in steden over de hele wereld hebt, heel leuk dus. Veel ‘Madam what are you looking for?’ We loekten eigenlijk voor lakenzakken, maar deze waren alleen in satijnen uitvoering. Dat lijkt me niet lekker liggen, dus we hopen ze niet nodig te hebben. Verder hebben we nog een t-shirt voor Harry gekocht.

Ons hotel heeft iedere middag een afternoon-tea. Die hebben we vandaag maar wel even meegepakt.

Een uurtje in de jacuzzi op het dak gezeten en wederom een leuk gesprek gehad met een Deens gezin die hun Vietnam-avontuur van noord naar zuid hebben gedaan. 

Vervolgens ook weer lekker en leuk gegeten bij Barbeque garden. Je zoekt je barbeque-dingen uit op de kaart en op een hete plaat midden op de tafel maak je je vlees klaar. Af en toe wordt de plaat omgewisseld, om de walm tegen te gaan. Een succes!

Harry wilde nog even naar een sigarenlounge en ik wilde in het hotel aan de blog werken, dus we splitsten even op. Harry was echter al snel ook weer in het hotel en mijn ogen vielen al heel snel dicht. Daarom schrijf ik deze blog een dagje later, in de bus op weg naar Can Tho. Op naar een nieuw avontuur.

De link naar de video van vandaag: Vietnnam HCMC Dag 3 20.7.2019

Een warme groet!