Dag 1 en 2: Amsterdam - Ho Chi Minh City

Dag 1 en 2: donderdag 18 juli en vrijdag 19 juli 2019

Boven de Bengaalse zee...daar schrijf ik dit nu. Met nog ruim 2 uurtjes te vliegen, hebben we er toch al aardig wat uurtjes op zitten en we schieten dan ook behoorlijk op (1 uur naar Frankfurt en 11.40 naar HCMC). Ik heb het al eens eerder gezegd, zo’n lange vlucht is natuurlijk lang, maar het is ook een moment waarop je niets kunt dan zitten, filmpje kijken, wat lezen, naar buiten kijken, eten, kortom in de off-modus. Nu waren we al een paar dagen in de off-modus, want ik heb inmiddels alweer een week vakantie (en de officiele schoolvakantie begint morgen pas!). Heerlijke hoor, werken in het onderwijs!

Anyways...wat hebben we de afgelopen weken nog gedaan? Een nieuwe leuke baan gevonden als docent op een MBO voor volwassenen. En afgelopen weekend waren we op Bospop met de tent, samen met onze drummer Kees en zijn broer. Het was erg gezellig en de line-up was geweldig. Verder heb ik mijn eigen reisgidsje afgemaakt. Van dag tot dag beschrijf ik waar we overnachten, wat we kunnen gaan doen en het wordt opgeleukt met wat foto’s. Handig om zeker te weten dat ik niets vergeten ben in de planning en gewoon leuk om door te kijken, ook voor het thuisfront.

Gisteravond nog een afscheidsetentje van mijn lieve oud-collega én inmiddels ook zeer goede vriendin Roos. Ze gaat 5 jaar vervroegd met pensioen, een zalig vooruitzicht. Gelukkig was alles al bijna ingepakt en het huis was schoon.

Vanmorgen om 6.30 uur vertrokken met bus en trein naar Schiphol en daar ging alles uiteraard vlekkeloos. Wat een fijn vliegveld is het toch. Met KLC naar Frankfurt en dat is een wat minder fijn vliegveld. We zochten wat dutyfree winkels, maar stonden ineens in de aankomsthal. Geen dutyfree gezien en de mensen aan wie we het vroegen, begrepen niet wat nou het probleem was. Wat helpt bij frustratie is Mc Donalds en die was er wel. Het nadeel van dit alles was dat we nu weer gewoon door de controles moesten...en daar stonden rijen! Goed, we hebben het niet zo netjes gedaan en hebben een béétje voor gekropen, maar we wilden toch ook het vliegtuig niet laten wachten :-)

Achter de douane vonden we uiteindelijk ook de dutyfree-winkels waar Harry nog een lekker luchtje heeft gescoord om vervolgens hup-hup het vliegtuig in te racen.

Vietnam airlines: met nog een kleine 2 uur te gaan, tot nu toe helemaal perfect bevallen. We hebben superplekken bij de nooduitgang (onze Nederlands-Vietnamese buurvrouw, bootvluchtelinge) heeft zelfs voor ons op de grond liggen slapen, slim hoor. Wij hebben samen een aardige film gekeken (A Star is born) en toen wat gedommeld. Die stoelen slapen natuurlijk voor geen meter, maar ondertussen is er wel bijna 6 uur voorbij getikt….

We vliegen in de Dreamliner (Boeing 787-9). Ziet er mooi uit en het mooiste tot nu toe is de raampjes die meekleuren. Het vliegtuig bepaalt wanneer het tijd is om te slapen, want de raampjes verduisteren vanzelf.'

Onze Vietnamees-Nederlandse buurvrouw heeft ons een paar woordjes geleerd (hallo en dank je wel), maar er werd al snel een moeilijkheidsgraad toegevoegd. Net als in het Thais plaats je achter een woord een toevoeging voor mannelijk, vrouwelijk of kind. We gaan zien hoe ver we komen met ons Vietnamees. Ik ben zo nieuwsgierig naar het land!

Op dit moment wordt het ontbijt geserveerd, dus ik moet stoppen! Later meer!

En dat later is dus ‘s avonds op de rooftop van ons hotel! Wat een dag!

De vlucht verliep verder prima. Mooi op tijd geland, rond 7.00 uur. We zagen onderweg de Mekong Delta al prachtig liggen. Over een paar dagen gaan we daar ook naar toe.

Onze vriendelijke buurvrouw nodigde ons uit om met haar mee te gaan naar haar vriendin, familie enz. Het bleef een beetje vaag en ergens weet je dat je niet zomaar met iedereen mee moet gaan, maar dit voelde gewoon goed. En dat was het! Nadat we op het vliegveld geld hadden gepind, Viettel simkaarten gekocht hadden (we hebben beiden internet en Harry heeft zelfs nog een beetje beltegoed. Altijd handig wanneer we hier zijn en iets moeten regelen), stond ze op ons te wachten in de aankomsthal. We zijn bij haar in de taxi gestapt en in district 5 (we zullen het noooooit meer vinden) bij een kinderkledingwinkeltje uitgestapt. Daar woont haar broer en grote familie en we werden hartelijk ontvangen. We zijn natuurlijk een béétje voorzichtig met water en eten, maar kregen gekookt water en heerlijk fruit. We mochten ook nog mee eten (we kregen een kijkje in de keuken), maar daar bedankten we vriendelijk voor, Ho Chi Minh City wacht op ons! Na ca 45 minuten hebben ze voor ons een Grab besteld (de Aziatische Uber) en die heeft ons netjes bij het hotel afgeleverd. Een supertoffe ervaring om even bij mensen binnen te mogen kijken.

Onze kamer was nog niet klaar dus we zijn vast naar het kantoortje gewandeld waar we tickets wilden kopen voor de tour naar de Cu Chitunnels zaterdagmorgen. Viavia was ik getipt en na wat zoekwerk vonden we het kantoortje ergens in een hoog gebouw. Tour geboekt en weer richting hotel gelopen. Onze kamer (met raam) was inmiddels klaar en na wat opfrissen zijn we gelijk door gegaan naar het War Remnants museum. Het oorlogsmuseum dat je eigenlijk niet mag missen als je hier bent. Omdat we de 20-uur durende documentaire ‘Vietnam war’ net hadden afgekeken, was veel ‘bekend’. Het blijft indrukwekkend en zo ontzettend zinloos allemaal...

We vervolgende onze weg om het Herenigingspaleis te bezoeken. Helaas, dat was inmiddels dicht. Morgen weer proberen. De Notre Dame van Saigon is alleen van de voorkant te bewonderen, de rest staat in de steigers en daarom mogen er ook geen toeristen naar binnen. Vette pech dus. Het grote prachtige postkantoor mochten we wel in. De Franse invloeden zijn nog duidelijk zichtbaar.

Het verkeer is nog gekker dan in Bangkok. Er zijn hier zooooo veel scooters, brommers en motoren! Gelukkig hadden we in Bangkok geleerd hoe je moet oversteken (of samen met anderen of gewoon gaan met een zeer zelfverzekerd gezicht), dus dat ging eigenlijk best goed. Wat een gekkenhuis! Zie de video (als hij af is).

We hebben heerlijk, écht heerlijk (en erg goedkoop) gegeten bij Den Long. Die facebookgroepen zijn geweldig, daar heb ik zo veel informatie weggeplukt! Zo ook het aders van Den Long.

Op de terugweg langs de nightmarket die niet zo veel anders is dan andere nightmarkets, maar relatief klein. Voorlopig hebben we niets nodig dus het is vooral kijken en niet kopen!

We hebben de avond afgesloten op de rooftop van ons hotel Alagon Saigon Hotel en Spa met uitzicht op het Times Square van Ho Chi Minh stad, of zoals de ouderen hier nog weleens ‘Saigon’ noemen.

Nu nog even een video’tje in elkaar draaien en dan lekker slapen! Het tijdsverschil met Nederland is 5 uur (later), dus dat valt mee. Toch is 6.00 uur de wekker morgenochtend wel even $%#$%&, vrees ik!

Een warme groet!

De video van vandaag: Video Vietnam 1-2

Oh ja...en de regen...een paar spatjes maar! Wel drukkend warm, moar doa gif nie!